Het stemmen is gesloten en de inschrijvingen met de meeste stemmen zijn genomineerd voor de publieksprijs.

Lights Crossing

Deelnemer: Martijn Schinkel
Stem op dit project

Omschrijving:

Logline: Een korte film van ongeveer 5 minuten die op poëtische en verstilde wijze het kunstwerk Lights Crossing in relatie wil brengen met de gebeurtenis waaraan het refereert om zo de betekenis van het kunstwerk voor een breed publiek uit te kunnen dragen.


De film Lights crossing. 

Hoewel 20 september 1944 de aanleiding, bestaat het kunstwerk, het onderwerp van de film, volgens de makers niet alleen bij de gratie van die ene gebeurtenis. Het mag breder en algemener geïnterpreteerd worden. Een film over de relatie van het kunstwerk lights Crossing met de architectuur van de brug, die veel meer de vraag wil stellen hoe tijd en geschiedenis zich verhouden tot die ene baken. Een meebewegende architectonische stip op de tijdlijn van de geschiedenis. Een geschiedenis waarbij de oversteek van 20 september 1944 een belangrijke gebeurtenis is. Dit is ook de reden dat Atelier Veldwerk er nadrukkelijk niet voor kiest de 48 paren lantaarns elk een naam te geven van een van de gevallenen. Daarmee wordt de geschiedenis teveel gebald tot dat ene moment. Deze ongedwongenheid, het niet benoemen geeft de passant ook de vrijheid zich niet perse geconfronteerd te voelen met het kunstwerk. Het is iets waaraan je voorbij mag gaan. Je weet dat het er is maar het dwingt zich niet aan je op. Binnen een film die recht doet aan die gedachte zijn we dus ook voorzichtig geweest met te expliciete scenes.  Een film over de alledaagsheid van de brug en het kunstwerk waarbij we even stilstaan, even mijmeren en best ook even mogen inzoomen op de plek die op zichzelf beladen is. We voegen geen extra betekenis toe maar zien de brug in zijn dagelijkse routine. Auto’s razen voorbij, fietsers maken de oversteek, een voetganger eet een boterham en we zetten de tijd even stil op dat ene moment dat 48 lantaarns in alle stilte de oversteek maken. 

Doelgroep:

Een breed publiek: We het gehad over de definitie van een “breed publiek” en het gebruik van het anekdotische om zo een toegankelijke film te maken. Er is gekozen is om het anekdotische los te laten omdat de film daarmee te nadrukkelijk de koppeling maakt met de gebeurtenissen van 20 september 1944. Light crossing wil meer zijn dan alleen dat. De makers; “We hebben onszelf als toeschouwer genomen en bedacht wat wij het mooist, het meest duurzaam, het meest discreet, het meest respectvol, het meest zinvol en het meest praktisch zouden vinden om toe te voegen aan de brug, ter markering van de bijzondere locatie en geschiedenis. We hebben inmiddels de ervaring dat er nog niemand gezegd heeft niets van het werk te begrijpen. Als we het werk tot zover toelichtten kregen we geen gefronste voorhoofden of beleefd knikje te zien. Integendeel. Ik denk dat we datzelfde ook zouden willen nastreven bij een film over Lights Crossing.”
vanuit dit perspectief is het logischer de “kijker” zelf als toeschouwer van het werk in het hier en nu aan te spreken. De film verteld niet expliciet over toen, maar observeert en maakt daarmee de kijker, toeschouwer van het kunstwerk. De brug, het kunstwerk als hoofdpersoon. Wordt de film daarmee wellicht wat ontoegankelijker? Misschien, maar we willen het publiek zeker niet onderschatten. De avant-garde film “de brug” van Joris Ivens heeft immers ook een miljoenen publiek. 

Aanpak/Werkwijze:

Filmmaker Martijn Schinkel maakte in opdracht van de Commissie Beeldende Kunst van de gemeente Nijmegen de film Lights Crossing. In vele gesprekken met de kunstenaars van het onderwerp en de architect van de brug De oversteek, is uiteindelijk de gedachten ontstaan dat de film op poëtische en verstilde wijze het gelijknamige kunstwerk van Atelier Veldwerk in beeld zou moeten brengen.

Vier monumenten, een gedenksteen aan de voet van de brug, de brug zelf, het lichtkunstwerk en de film, herinneren zo het historische moment en zijn daarmee een overlevering van de heldhaftige oversteek tijdens operatie Market Garden in september ‘44. De opdrachtgever, de Commissie BK, gaf maker Martijn Schinkel daarna de vrijheid tot een eigen werk te komen. 

Fase 1: Research en treatment.
In deze fase hebben we zoveel mogelijk informatie verzameld die relevant kon zijn. Er zijn gesprekken en brainstormsessies gepland met o.a. Atelier Veldwerk. Belangrijk vonden wij dat ook zij zich kunnen vinden in de vorm die wij er aan willen gaan geven. Brainstorms, mindmaps en moodboards zullen leiden tot een treatment. Het treatment is een globale outline van de opbouw en inhoud van de film zonder dat deze tot op beeld-specifiek niveau is uitgewerkt. Dat gebeurd in de volgende fase. 



Fase 2: Scenario.
Het treatment is verder uitgewerkt tot het scenario. Het scenario zal een zo nauwkeurig mogelijk beeld moeten geven van de te verwachten film. Na goedkeurig van het scenario zal er een breakdown worden gemaakt door de uitvoerend producent en worden de productionele consequenties van het scenario vertaald in een draaischema. Scenario werd ter goedkeuring bij commissie neergelegd. (deel van) Commissie had overleg en koppelde de bevindingen terug.



Fase 3 draaiperiode.
In  twee weken hebben de draaidagen (begroot op maximaal drie dagen) plaats gevonden en zijn de opnames technisch verwerkt zodat zij voor de montage geschikt zijn. We draaien met fullframe HD DSLR camera set zodat ook bij een eventuele bioscoop projectie de kwaliteit optimaal blijft.


Fase 4 Montage.
De film is in de montagestudio gemonteerd. Na de ruwe montage zal er een sound-design worden gemaakt en is er de mogelijkheid tot een tussentijdse viewing. De commissie kan naar aanleiding van deze viewing nog op- en of aanmerkingen meegeven die kunnen worden verwerkt voor de uiteindelijk oplevering van de film. Viewing vond plaats op 11 sept bij de voltallige cie bk. Ergens tussen 10 en 12.30 uur.

Fase 5 de oplevering.
De film is in verschillende formaten geëxporteerd zodat het voor de verschillende doeleinden ingezet kan worden. Denk aan een eventuele webversie, broadcast- en bioscoopversie.




Communicatiemiddelen:

De film is uiteindelijk uitgebracht op bioscoopformaat en heeft 235 voorstellingen in Bioscoop LUX gedraaid als voorfilm. De film is opgenomen geworden in het programma van Goshort filmfestival en 7 maal uitgezonden bij de NPO. Verder is er tijdens de herdenking Operation market Garden veel aandacht geweest voor de film door haar tijdens de herdenking meerdere malen te vertonen onder de brug zelf. Een grote groep (internationaal en nationaal) mensen heeft de film daar gezien. Verder zijn er meerdere pers viewings geweest om zoveel mogelijk aandacht te genereren. De film is inmiddels onderdeel van de vaste collectie van het oorlogsmuseum in Groesbeek en is ook door de bevelhebbers van de 82nd airborne division met veel trots ontvangen. Zij gaan in de USA extra aandacht genereren voor kunstwerk en film. De film is nu ook via de diverse social media wijd verspreid.


Stem op dit project